Get Adobe Flash player

Newsletter

Jeśli chcesz być informowany o aktualnościach
Forum Społecznego
zapisz się!

Jubileusz pallotynów

50Pallotti

W niedzielę, 22 stycznia 2012 r., rozpoczną się obchody Jubileuszu 50-lecia kanonizacji św. Wincentego Pallottiego. Uroczystości inaugurujące odbędą się w pallotyńskim kościele pw. Chrystusa Króla (parafia pw. św. Wincentego Pallottiego), przy ul. Skaryszewskiej 12 w Warszawie. Eucharystii, która rozpocznie się o godz. 12.30, będzie przewodniczył abp Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce.

 

W czasie tej Mszy św. przedstawicielka Zarządu Generalnego Sióstr Pallotynek przekaże krzyż-relikwię, z którym św. Pallotti został po śmierci złożony do grobu. Wydarzenie będzie transmitowane na antenie Radia Maryja i TV Trwam.

Hasło pallotyńskiego roku jubileuszowego brzmi: „Pallotti. Świętość dla Apostolstwa”. Jubileuszowemu pielgrzymowaniu będzie towarzyszyć znak peregrynacyjny: krzyż-relikwia.

Czas pallotyńskiego jubileuszu pokrywa się z okresem przygotowania i przeżywania w Kościele powszechnym Roku Wiary. W przekonaniu przełożonego Prowincji Chrystusa Króla, ks. Józefa Lasaka, ten zbieg okoliczności jest „okazją do przypomnienia wkładu św. Wincentego Pallottiego w ożywienie wiary Kościoła; lepsze poznanie jego osoby, osobistego dążenia do świętości, jak również rozwoju dzieła, któremu na imię Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego.”

Na zasadnicze cechy duchowości pallotyńskiej – pogłębienie wiary, rozpalenie miłości, i pełniejsze zaangażowanie osób świeckich w życiu Kościoła – wskazał również, ks. Jacob Nampudakam SAC w swoim Liście Przełożonego Generalnego. Wyraził on nadzieję, że obchody Roku Jubileuszowego zaowocują wewnętrznym odnowieniem członków Zjednoczenia i coraz większą motywacją do apostolskiego działania: „Wielkie wyzwanie jakie niesie ze sobą 50 rocznica kanonizacji leży nie tylko w realizacji zaplanowanych obchodów ile, i to o wiele bardziej, w odrodzeniu duchowym i apostolskim jakiego oczekuje Zjednoczenie. Jesteśmy przekonani, że owo odrodzenie przyniesie ze sobą wiele łask oraz bogactwo darów, zarówno na płaszczyźnie życia osobistego jak i wspólnotowego, i pozwoli każdemu z nas złożyć, wraz ze św. Wincentym Pallottim, wyznanie wiary”.


Wincenty Pallotti urodził się 21 kwietnia 1795 roku, przy via del Pellegrino 130 w Rzymie. W 1807 roku rozpoczyna naukę w słynnym Kolegium Rzymskim, założonym przez św. Ignacego Loyolę, i w tym czasie rodzą się w jego głowie poważne myśli o kapłaństwie. Pallotti chce zostać kapucynem, ale z powodu wątłego zdrowia nie może zrealizować swego marzenia. Postanawia zostać kapłanem diecezjalnym. W 1811 roku przyjmuje tonsurę i w ten sposób wchodzi w szeregi stanu duchownego. Kontynuuje swoją naukę na uniwersytecie La Sapienza, gdzie zdobywa podwójny doktorat – z filozofii i teologii. Dnia 16 maja 1818 roku w Bazylice św. Jana na Lateranie otrzymuje święcenia kapłańskie.

Od 1819 roku ks. Wincenty Pallotti rozpoczyna pracę jako profesor teologii dogmatycznej i scholastycznej na uniwersytecie La Sapienza i kontynuuje ją przez 10 lat. W tym czasie zakłada szkoły wieczorowe dla młodzieży, zaczyna być znany jako gorliwy kaznodzieja, rekolekcjonista i kierownik duchowy. Bardzo szybko utożsamia się z jego osobą określenie: „apostoł Rzymu”. Głosi kazania na placach Wiecznego Miasta. Jego słuchaczami są przypadkowi przechodnie, którzy zatrzymują się z ciekawości. Łatwo zdobywa serca słuchaczy. Trafia do nich przez swoją prostotę, żarliwość i przekonanie. Jest zawsze starannie przygotowany, promieniuje świętością. Ulubionym tematem jego rozważań jest Boże Miłosierdzie. Grzesznicy kruszą się pod wpływem jego słów, ożywia się wiara. Rekolekcje głosi do wszystkich: do notabli rzymskich, ludzi prostych, inteligencji, młodzieży. Jest cenionym spowiednikiem w wielu domach zakonnych, seminariach, szpitalach i więzieniach. Spowiada każdego, kto go o to prosi (w tym także kardynałów i papieży). Wiele czasu poświęca rzymskim seminarzystom, studiującym teologię i filozofię. Przez 13 lat jest ojcem duchownym Rzymskiego Seminarium. Pallotti wie, jak niezmierny wpływ na rozwój życia religijnego wywiera osobista świętość kapłanów.

Jego dążenie do ożywiania wiary i rozpalania miłości wśród członków Ludu Bożego przyjęło konkretną formę w , które powołał do życia w 1835 roku. Dnia 6 stycznia 1836 roku świeżo założone Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego obchodzi po raz pierwszy oktawę Objawienia Pańskiego. Obchody zmierzają do tego, by jednoczyć wysiłki wśród ludzi wierzących, wspomagając w ten sposób misyjną działalność Kościoła.

W czasie oktawy Epifanii 1850 roku Wincenty Pallotti, spowiadając, zarzucił własny płaszcz na ramiona biedaka, który drżał z zimna u stóp jego konfesjonału. Sam przeziębił się. Ostre zapalenie płuc spowodowało śmierć. Zmarł 22 stycznia 1850 roku, w wieku 55 lat.

Założone przez Pallottiego dzieło umocniło się i rozwinęło dopiero w XX wieku, stając się skutecznym narzędziem ewangelizacji o zasięgu światowym. Papież Pius XI dostrzegł wielkie znaczenie myśli Wincentego Pallottiego i wyraźnie to ukazał popierając rozwój Akcji Katolickiej. Papież Pius XII nadał istniejącej w ramach dzieła apostolstwa katolickiego wspólnocie księży i braci nazwę: Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego. Zaś w roku 1950, dokładnie sto lat po śmierci, ogłosił Wincentego Pallottiego błogosławionym .

Sobór Watykański II potwierdził główne myśli Pallottiego dotyczące apostolstwa powszechnego, czego wyrazem stała się kanonizacja Wincentego Pallottiego, której dokonał błogosławiony dzisiaj papież Jan XXIII, 20 stycznia 1963 roku. To wydarzenie było czymś więcej aniżeli tylko wyróżnieniem i uznaniem postaci Wincentego Pallottiego. Był to znak i program samego Kościoła. Było to urzeczywistnienie jego myśli i idei dzisiaj.

[Ks. Piotr Jan Karp SAC]